Bireysel eğitim, duygusal, sosyal, bedensel, ruhsal ve zihinsel (dil yönünden ve akademik yönden) alanlardan herhangi biri veya tümünü kapsayan, çocuğun ihtiyaç ve özelliklerine göre bireyselleştirilmiş programın ilgili uzman tarafından birebir uygulandığı eğitimdir.

Bireysel eğitimin faydası, gruba uymayan veya gruba girmesinde sakınca bulunan çocukları ihtiyaçları doğrultusunda geliştirebilmesidir.

Bireysel eğitim, çocuğun düzeyine göre (hafif, orta veya ağır), özbakım, motor becerileri, dil becerileri, akademik beceriler ve psiko-sosyal beceriler alanlarında çocuğun gelişimine yardımcı olur.

Özbakım: Özbakım bireyin giyinme-soyunma, yeme-içme ve tuvalet becerileri gibi temel ihtiyaçları kapsar. Özbakım becerileri kompleks davranışlardır. Öğretime geçmeden önce çocukta giriş davranışlarının var olup olmadığına bakmak gerekir. Bundan sonra çocuk eğitime alınabilir.

Motor Becerileri: İnce ve kaba motor olmak üzere ikiye ayrılır. Kişinin yürüme, koşma, oturma-kalkma gibi davranışları kaba motor becerileridir. Tutma, kavrama ve alet kullanma gibi davranışlar ise ince motor becerilerine girer.

Dil Becerileri: Dil öğretimi yapılmadan önce konuşamamanın nedenleri (fiziksel, psikolojik, mental, vs.) araştırıldıktan sonra terapiye başlanmalıdır. Terapiden önce çocuğun performans düzeyi belirlenir ve dil eğitimi programı çocuğun yapısal özelliğine göre desenlenerek verilir.

Akademik Beceriler: Akademik beceriler matematik, kavram bilgisi, hayat bilgisi, resim ve müzik gibi alanları kapsar. Ünitelere bölmek gereken konularda, içerik analizinin yapılarak çocuğun düzeyine uygun davranışsal amaçlar belirlenir ve değerlendirme testleri sonucu öğretim desenlenmesine gidilir. Ünitelere bölmek gerekmeyen konularda ise, çocuğun performansı alınarak bireyselleştirilmiş eğitim programı doğrultusunda belirlenen amaçlar gerçekleştirilir.

Psiko-sosyal Beceriler: Özel eğitime ihtiyacı olan çocuklar, özel durumları nedeniyle toplumsal rollerini tam olarak yerine getiremedikleri için anti-sosyal davranış ve diğer davranış bozukluklarını gösterebilmektedirler. Bununla ilgili sağaltım verilmeden önce doğal gözlem yapılmalı, çocuğun geçmişine yönelik bilgiler toplanmalı, anne-babanın görüşleri, varsa çocuğun gittiği bir kurum oradaki uzmanların görüşleri alınmalıdır